Wymieranie tła Background extinction rate

Wymieranie tła (Background extinction rate) to ciągły proces zanikania gatunków.

Paleontolodzy twierdzą, że zjawisko w tej formie jest umiarkowanie niepokojące i wpisuje się w rytm bioróżnorodności. (en.wikipedia.org/wiki/Background_extinction_rate):

Tło wymierania, znane również jako normalne tempo wymierania, odnosi się do standardowego tempa wymierania w historii geologicznej i biologicznej Ziemi, zanim ludzie stali się głównym czynnikiem przyczyniającym się do wymierania. Jest to przede wszystkim tempo wymierania przed wymieraniem człowieka w okresach pomiędzy głównymi wydarzeniami wymierania.

Jednak gdy „wymieranie tła” przechodzi do „wielkich wymierań” – zaczyna się dramat. David Raup i John Sepkoski, ogłosili, że w historii Ziemi było pięć masowych wymierań. Ich poglądy weszły do kanonu nauki, co nie oznacza, że wszyscy się z nimi zgadzają, podaje National Geographic.

W książce Elizabeth Kolbert pojawia się termin „Szóste wymieranie”:

populationeducation.org:

Być może znasz złowieszczy termin „Szóste wymieranie”, szeroko używany przez biologów i spopularyzowany w tytułowej bestsellerowej książce Elizabeth Kolbert. Zasadniczo znajdujemy się w samym środku katastrofalnej utraty różnorodności biologicznej. Naukowcy zgadzają się, że wymieranie gatunków, które obserwujemy, jest porównywalne tylko z 5 innymi ważnymi wydarzeniami w historii Ziemi, w tym słynnym okropnym wydarzeniem, które zabiło dinozaury. Ale skąd wiemy, że to nie jest zwykły biznes? Aby porównać nasze obecne tempo wymierania z przeszłością, używamy czegoś, co nazywa się współczynnikiem wymierania tła.

Współczynnik wymierania w tle lub normalny wskaźnik wymierania odnosi się do liczby gatunków, co do których można by oczekiwać wyginięcia w określonym czasie, w oparciu o czynniki nieantropogeniczne (inne niż ludzkie). Współczynnik wymierania tła jest często mierzony dla określonej klasyfikacji i w określonym przedziale czasu. Na przykład według wysokich szacunków oczekuje się, że 1 gatunek ptaków będzie wymierał co 400 lat. Czasami podaje się ją za pomocą jednostki „miliony gatunków lat (MSY)”, która odnosi się do przewidywanej liczby wymierzeń na 10 000 gatunków na 100 lat.

Gawron (Corvus frugilegus) – gatunek średniej wielkości ptaka synantropijnego z rodziny krukowatych (Corvidae)

Niepokoi mnie brak kraczących wielkich czarnych plam na niebie, które w dzieciństwie były czymś nieskończonym, nudnym i powszechnym. Teraz plamy przerzedzają się i kurczą. Człowiek skutecznie zeprał je z nieba. W szóstym wymieraniu stworzył dla siebie nowe tło. W siódmym stworzy gablotki w muzeum przyrodniczym, w których ostrożnie, bez dotykania szybki podziwiać będziemy ich kości. Naturalnie w promocyjnej cenie biletu poznamy różnorodność świata zwierząt…

Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ochroną ścisłą poza obszarem administracyjnym miast i częściową ochroną gatunkową w obszarze administracyjnym miast.

Populacja gawrona w Polsce objęta jest monitoringiem w ramach programu Monitoring Flagowych Gatunków Ptaków. Program ten realizuje Stacja Ornitologiczna Muzeum i Instytutu Zoologii PAN na zlecenie GIOŚ. W ciągu dziesięciu lat obserwacji (2001–2010) zaobserwowano spadek jej liczebności. Na tej podstawie prognozowany jest jej obniżenie w ciągu kolejnych 10 lat o ponad 30%, co jest uznawane za zagrożenie wyginięciem w skali kraju (pl.wikipedia.org)

Autor: sylwiaiwan

Dragonfly effect (sylwiaiwan.com), macrosoftspace.worpress.com, birdsenses.wordpress.com, Sieniawka-skrawek natury FB, autyzmwszkole.com, autyzm.life i Neuroróżnorodni

4 comments

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s