Ślężański Park Krajobrazowy Ślęża Landscape Park

Położenie administracyjne:

  • powiat wrocławski: gmina Jordanów Śl., miasto i gmina Sobótka,
  • powiat dzierżoniowski: gmina Dzierżoniów, gmina Łagiewniki,
  • powiat świdnicki: gmina Marcinowice, gmina Świdnica.

Ślężański Park Krajobrazowy położony jest na Przedgórzu Sudeckim. W jego granicach znajduje się Masyw Ślęży (ze Ślężą, Grupą Raduni, Wzgórzami Oleszeńskimi i Wzgórzami Kiełczyńskimi) oraz Jańska Góra (część Wzgórz Łagewnickich) – otoczone wspólną otuliną. Najwyższym punktem parku jest Góra Ślęża (718 m n.pm.) (15 0 53’ E i 16 0 43’ N) jest to zarazem najwyższy punkt Przedgórza Sudeckiego, najniższym punktem parku jest Sulistrowicki Potok – nieopodal wsi Świątniki – 150 m n.p.m.
W części północno wschodniej Masywu Ślęży znajdują się wzniesienia: Gozdnica (376 m n.p.m.) i Wieżyca (415 m n.p.m.). Radunia (577 m n.p.m.) wraz z Czernicą (487 m n.p.m.) Świerkową (376 m n.p.m.), Świerczyną ( 411 m n.p.m.) i Gozdnikiem (313 m n.p.m.) tworzą Wzgórza Oleszeńskie stanowiąc równoległą grupę wzniesień oddzielonych Doliną Sulistrowickiego Potoku. Na południowy zachód od Góry Ślęży, położone są Wzgórza Kiełczyńskie z najwyższym punktem – Szczytną (480 m n.p.m.). Na południowym wschodzie znajduje się samotne wzniesienie Jańska Góra (255 m n.p.m.).
Pod względem geologicznym obszar parku znajduje się w obrębie bloku przedsudeckiego. Ostatnie badania petrograficzne pozwoliły określić serie skalne budujące masyw jako typowy komleks tzw. ofiolitu – najlepiej wykształconego w tej części Europy, podczas trwania orogenezy waryscyjskiej (dzpk.pl).

Ślęża

Góra Milczenia, Góra Soboty, Góra Silingów i Góra Słoty

Pierwszą nazwę tego szczytu zapisał w 1017 roku biskup Thietmar z Merseburga w swojej kronice (posita est autem haec in pago Silensi, vocabulo hoc a quodam monte nimis excelso et grandi olim sibi inditoOwa góra wielkiej doznawała czci u wszystkich mieszkańców z powodu swego ogromu oraz przeznaczenia, jako że odprawiano na niej pogańskie obrzędy). I to właśnie jest pierwsza i niepodważalna wzmianka na temat kultu pogańskiego na tym szczycie, który w czasach Thietmara miał należeć już do przeszłości. Kolejne wzmianki o Górze Milczenia: 1108 – in monte Silencii (tłum. Góra Milczenia), 1149/50 – ecclesia in monte Silentii i ta nazwa jeszcze w 1209, ale po 1242 już Slenz, Slez i w końcu Slezie (1260). Jest więc hipoteza, że pierwszy autorzy zapisywali tę nazwę jako skojarzenie z przypadkowym łacińskim słowem, które brzmiało podobnie. A co to takiego Slenz lub Slez? Wskazuje się różne korzenie tej nazwy – może pochodziła od germańskiego plemienia Silingów, a może od starosłowiańskiego słowa „ślęga” oznaczającego deszczową pogodę albo błoto. Ślęża miała być tak wyrazistym symbolem naszego regionu, że od niej nazwano plemię Ślężan, a w końcu całą krainę, czyli Śląsk. Można z dużym prawdopodobieństwem uznać, że nazwa została przejęta do języków indoeuropejskich od wcześniejszych mieszkańców tych ziem (Zbigniew Babik). Ale jest jeszcze koncepcja Janiny Rosen-Przeworskiej, że ta nazwa wywodzi się od celtyckiego słowa sulis (gaelickie suil) oznaczającego słońce. (więcej wałbrzych.dlawas.info)

fot. sylwiaiwan.com

Ślęża

Quiet Zone

Parasol Mushroom Kania

Brzozowisko Birch Trees

Wild Birds

The Rook Gawron

Red Nature

Jarzębina Red Rowan

Dzikie szopy

The colors of the lake

Rdzawo Rusty