Nature

Silent Mountain

Ślężański Park Krajobrazowy Ślęża Landscape Park

Położenie administracyjne:

  • powiat wrocławski: gmina Jordanów Śl., miasto i gmina Sobótka,
  • powiat dzierżoniowski: gmina Dzierżoniów, gmina Łagiewniki,
  • powiat świdnicki: gmina Marcinowice, gmina Świdnica.

Ślężański Park Krajobrazowy położony jest na Przedgórzu Sudeckim. W jego granicach znajduje się Masyw Ślęży (ze Ślężą, Grupą Raduni, Wzgórzami Oleszeńskimi i Wzgórzami Kiełczyńskimi) oraz Jańska Góra (część Wzgórz Łagewnickich) – otoczone wspólną otuliną. Najwyższym punktem parku jest Góra Ślęża (718 m n.pm.) (15 0 53’ E i 16 0 43’ N) jest to zarazem najwyższy punkt Przedgórza Sudeckiego, najniższym punktem parku jest Sulistrowicki Potok – nieopodal wsi Świątniki – 150 m n.p.m.
W części północno wschodniej Masywu Ślęży znajdują się wzniesienia: Gozdnica (376 m n.p.m.) i Wieżyca (415 m n.p.m.). Radunia (577 m n.p.m.) wraz z Czernicą (487 m n.p.m.) Świerkową (376 m n.p.m.), Świerczyną ( 411 m n.p.m.) i Gozdnikiem (313 m n.p.m.) tworzą Wzgórza Oleszeńskie stanowiąc równoległą grupę wzniesień oddzielonych Doliną Sulistrowickiego Potoku. Na południowy zachód od Góry Ślęży, położone są Wzgórza Kiełczyńskie z najwyższym punktem – Szczytną (480 m n.p.m.). Na południowym wschodzie znajduje się samotne wzniesienie Jańska Góra (255 m n.p.m.).
Pod względem geologicznym obszar parku znajduje się w obrębie bloku przedsudeckiego. Ostatnie badania petrograficzne pozwoliły określić serie skalne budujące masyw jako typowy komleks tzw. ofiolitu – najlepiej wykształconego w tej części Europy, podczas trwania orogenezy waryscyjskiej (dzpk.pl).

Ślęża

Góra Milczenia, Góra Soboty, Góra Silingów i Góra Słoty

Pierwszą nazwę tego szczytu zapisał w 1017 roku biskup Thietmar z Merseburga w swojej kronice (posita est autem haec in pago Silensi, vocabulo hoc a quodam monte nimis excelso et grandi olim sibi inditoOwa góra wielkiej doznawała czci u wszystkich mieszkańców z powodu swego ogromu oraz przeznaczenia, jako że odprawiano na niej pogańskie obrzędy). I to właśnie jest pierwsza i niepodważalna wzmianka na temat kultu pogańskiego na tym szczycie, który w czasach Thietmara miał należeć już do przeszłości. Kolejne wzmianki o Górze Milczenia: 1108 – in monte Silencii (tłum. Góra Milczenia), 1149/50 – ecclesia in monte Silentii i ta nazwa jeszcze w 1209, ale po 1242 już Slenz, Slez i w końcu Slezie (1260). Jest więc hipoteza, że pierwszy autorzy zapisywali tę nazwę jako skojarzenie z przypadkowym łacińskim słowem, które brzmiało podobnie. A co to takiego Slenz lub Slez? Wskazuje się różne korzenie tej nazwy – może pochodziła od germańskiego plemienia Silingów, a może od starosłowiańskiego słowa „ślęga” oznaczającego deszczową pogodę albo błoto. Ślęża miała być tak wyrazistym symbolem naszego regionu, że od niej nazwano plemię Ślężan, a w końcu całą krainę, czyli Śląsk. Można z dużym prawdopodobieństwem uznać, że nazwa została przejęta do języków indoeuropejskich od wcześniejszych mieszkańców tych ziem (Zbigniew Babik). Ale jest jeszcze koncepcja Janiny Rosen-Przeworskiej, że ta nazwa wywodzi się od celtyckiego słowa sulis (gaelickie suil) oznaczającego słońce. (więcej wałbrzych.dlawas.info)

fot. sylwiaiwan.com

Ślęża

Blue Forest

Ślęża